Breaking News

Ik ga niet stemmen op PvdA Speciaal

De gemeenteraadsverkiezingen staan weer voor de deur, maar volgens de peilingen doet de PvdA het niet zo goed. Maar ach, peilingen zijn peilingen en niet definitieve uitslagen. En uiteraard doen PvdA’ers –net zoals alle politici- nog steeds stinkend hun best om stemmen binnen te halen door middel van mooie, maar uiteindelijke loze beloftes. Ja, loze verkiezingsbeloftes. Hoe zorg je ervoor dat je daar niet in trapt? Dat is simpel. Zoals een wijs iemand onlangs op Facebook schreef: ‘Men zou kandidaten [politici] moeten afrekenen op hun daden, niet hun beloften’. Dus als we kijken naar de daden van PvdA van de afgelopen jaren en niet naar hun beloftes: waarom zou je nog op deze partij moeten stemmen?

Acht jaar geleden deed PvdA het erg goed tijdens de gemeenteraadsverkiezingen. Vooral in de grote steden kon zij massaal rekenen op de ‘allochtone’ stem. Uit een onderzoek bleek bijvoorbeeld dat 81% van de ‘allochtone’ stem in Rotterdam, Amsterdam, Breda en Arnhem naar deze partij ging. PvdA heeft altijd al een ‘allochtone’ achterban gehad, maar ze stemden niet altijd zo massaal op de partij als in 2006. Die overwinning in 2006 is ook niet toe te schrijven aan het geweldige linkse karakter van PvdA of haar daadkracht, maar heeft te maken met het maatschappelijke klimaat van die tijd. Oprukkende islamofobie, opkomst van PVV, toenemende politieke onvrede. Onder moslims ontstond een angst voor een opkomend regerend rechts –lokaal en landelijk- op zowel cultureel als economisch vlak. Een logische reactie hierop is om via de stembus dit proberen te verhinderen door strategisch op links te stemmen die een tegenwicht hieraan zou kunnen bieden. Omdat PvdA in die tijd relatief de grootste linkse partij was, zou het strategisch zijn om die partij aan een overwinning te helpen op zowel lokaal als landelijk niveau. Maar wat heeft dat strategisch stemmen uiteindelijk opgeleverd? En wat voor tegenwicht heeft PvdA daadwerkelijk geboden? Om het geheugen op te frissen, volgt hier een kort overzicht van een aantal PvdA hoogtepunten waaruit blijkt dat het strategisch stemmen van de afgelopen jaren achteraf toch niet zo strategisch was.

- Kort na overwinning van PvdA in 2006, ging het al meteen mis. De ‘allochtone’ stem hielp PvdA naar de overwinning, maar die stem werd toch niet zo gewaardeerd. Wouter Bos liet al gauw weten dat zij zich zorgen maakte over de kwaliteit van allochtone PvdA’ers die door voorkeursstemmen (vooral ‘allochtone’ stemmen) in diverse gemeenteraden zouden komen. Die zouden volgens hem een andere politieke cultuur kennen en hij vreesde voor cliëntelisme. Hij beledigde niet alleen de in zijn ogen inferieure allochtone raadsleden, maar ook de allochtonen die massaal hebben gestemd op de partij. Zo stond er in de Elsevier*:

“Op de vraag of de massale allochtone stem voor zijn partij wel wenselijk is antwoordt de PvdA-leider: 'Ik zie het gevaar van een Partij van de Allochtonen waar de autochtonen weglopen. Maar als wij vasthouden aan ons verhaal, blijven we de partij voor iedereen.'”

Stank voor dank dus. Het lijkt alsof Wouter Bos zegt dat hij liever had gewild dat vooral autochtonen op zijn partij zouden stemmen. En dat Wouter Bos zulke uitspraken doet over gemeenteraadsverkiezingen geeft aan dat PvdA, PvdA is. Met andere woorden: lokale politiek staat niet los van landelijke politiek. Men kan beweren dat het onterecht is om lokale politiek af te rekenen op de daden van landelijke politiek, omdat er verschillen bestaan tussen lokale afdelingen en de landelijke partij. Maar uiteindelijk opereren ze onder één vlag.

- Wat belangrijk is, is dat we het PvdA standpunt rondom halal slachten niet mogen vergeten. Deze partij heeft het verbod op onverdoofd slachten gesteund en steunt het nog steeds. Dat betekent dat halal slachten voor moslims onmogelijk wordt. In het verleden heeft het PvdA standpunt tot veel woede en teleurstelling geleid bij de achterban die op deze partij heeft gestemd. Ook binnen de PvdA is er her en der weerstand geweest door islamitische PvdA’ers, maar dat mocht niet baten. Het meest schandalige is dat Marcouch dit standpunt ook heeft verdedigd en in de Kamer voor het verbod heeft gestemd.

- In het kader van bezuinigingen, is Lodewijk Asscher meerdere malen met wetsvoorstellen gekomen om de kinderbijslag en nabestaandenuitkeringen naar o.a. Marokko te stoppen. Voor andere EU landen geldt dit natuurlijk niet. Namens Landelijk Beraad Marokkanen zijn Rabbae en Menebhi in actie hier tegen gekomen. Zij hebben in een open brief, namens diverse organisaties, hun teleurstelling uitgesproken en gedreigd om in het vervolg de achterban te adviseren niet op de PvdA te stemmen. Uiteraard lag Asscher hier niet wakker van en was hij absoluut niet van plan om zijn kruistocht om uitkeringen naar Marokko te stoppen, te staken. Er werden echter rechtszaken aangespannen tegen deze wetsvoorstellen die Asscher heeft verloren vanwege afspraken tussen Nederland en Marokko. Desondanks is Asscher niet van plan om zich hierbij neer te leggen en is in hoger beroep gegaan.

- We hebben ook nog minister Timmermans en de Palestina-kwestie. Eind november 2012 probeerde de Palestijnse president bij de VN om een statusverhoging te vragen. PvdA was altijd een voorstander geweest van deze statusverhoging. Maar toen het puntje bij paaltje kwam, stemde Timmermans alsnog tegen de statusverhoging. Dit werd hem niet in dank afgenomen en hij werd onder vuur genomen op zijn eigen Facebook wall. Dit werd hem teveel waardoor hij uiteindelijk besloot zijn Facebook account te deactiveren.

- PvdA doet eigenlijk niets anders dan het uitvoeren van een neoliberaal agenda. Een goed voorbeeld hiervan is staatssecretaris Jetta Kleinsma en haar bijstandsplannen. Je zou een ellenlang artikel kunnen schrijven wat er mis is met haar plannen, maar we houden het kort hier. Het komt erop neer dat er flink bezuinigd moet worden. Het repressieve bijstandssysteem is niet genoeg streng volgens haar. Daarom is ze met de volgende plannen gekomen:

  • Als je een bijstandsuitkering aanvraagt dan krijg je de eerste vier weken niks. Je moet eerst een maand lang zelf op zoek naar werk voordat een uitkering je wordt toegewezen. Dat betekent een maand zonder inkomen zitten en een opeenstapeling van financiële problemen.
  • Landelijke invoering van dwangarbeid. Dat betekent dat je verplicht wordt om gratis arbeid te verrichten met behoud van uitkering i.p.v. een fatsoenlijk salaris en arbeidsrechten.
  • Als er meerdere mensen onder één dak wonen die afzonderlijk van elkaar een uitkering ontvangen dan worden ze gekort op hun uitkeringen. Zij zouden namelijk de kosten kunnen delen en zo minder inkomen nodig hebben (kostendelersnorm).


- Het is duidelijk dat de PvdA niet zo links is. Dat is niet raar. De wereld verandert, maatschappijen veranderen, verhoudingen veranderen en politieke partijen veranderen op ideologisch vlak. Dat geldt ook voor de PvdA die verrechtst is en een neoliberale agenda uitvoert. Maar soms maakt deze partij rare ‘moves’. Bijvoorbeeld:  Hamit Karakus van PvdA Rotterdam was een tijdje terug te gast bij P&W. Na afloop wenste hij dat Rotterdammers massaal op PvdA gaan stemmen zodat Rotterdam een linkse koers kan varen. Pardon, een linkse koers? Terwijl PvdA Rotterdam heeft aangegeven een samenwerking met Leefbaar Rotterdam niet uit te sluiten. Het is trouwens niet alleen de Rotterdamse afdeling, maar ook de Haagse afdeling die zo’n rare ‘move’ heeft gemaakt. Die sloot een tijdje terug een samenwerking met de xenofobe, racistische PVV niet uit. Inmiddels heeft de lijsttrekker deze woorden weer teruggenomen en een samenwerking met PVV uitgesloten. Is dit uit oprechtheid? Zag hij daadwerkelijk in dat PVV een foute partij is? Of deed hij dit om zijn politieke hachje te redden aangezien de PvdA er niet zo goed voor staat in media? Je weet het maar nooit met politici.

Waarom zou je nog op PvdA moeten stemmen? Heeft de PvdA dan helemaal niks goeds gedaan? Uiteraard heb je genoeg PvdA’ers –zowel lokaal als landelijk- die oprecht zijn, uitstekend werk verrichten en zich ook niet kunnen vinden in de koers die PvdA de afgelopen jaren heeft gevoerd. Maar zoals eerder is gezegd in dit artikel: het blijft uiteindelijk één partij. Strategisch stemmen heeft zo te zien niet veel zin gehad aangezien PvdA een neoliberaal agenda uitvoert.

* zie: http://www.elsevier.nl/Politiek/nieuws/2006/3/Bos-vreest-zijn-allochtone-partijgenoten-ELSEVIER070986W/

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 13136 keer
Beoordeel dit item
(3 stemmen)
Gepubliceerd in Terugblik
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 289 gasten en geen leden online

In Beeld