Breaking News

Vergeten geschiedenis: Marokkanen in Vietnam

Sinds deze week zendt Al Jazeera via YouTube een film (zie hieronder) van Sana Elyounoussi, " 40 Years of Solitude ", uit. Tijdens de Indochina oorlog, vochten Marokkanen aan de Franse zijde. Sommigen van hen bleven achter in Vietnam nadat zij het Franse leger verlieten. De documentaire vertelt het trieste verhaal van de kinderen van Marokkaanse soldaten die deelnamen aan de oorlog in Indochina tussen 1954 en 1964. Helaas hebben ze nooit hun vaderland, Marokko, gezien.

Marokkaanse jongeren traden toe tot het Franse leger om “brood te verdienen en hun families te ondersteunen in de jaren ‘40." Maar zodra deze Marokkaanse soldaten hoorden over de ballingschap van koning Mohamed V, deserteerden zij. Ze sloten zich aan bij de strijdkrachten van Ho Chi Minh.

De gedeserteerde Marokkaanse soldaten werden door Ho Chi Minh strijdkrachten met open armen ontvangen. Ze mochten zich vestigen in de omgeving, trouwen met lokale vrouwen en gezinnen starten. Dit voorrecht werd alleen verleend aan Marokkanen, Algerijnen en Tunesiërs, zegt de oorlogsveteraan Ba Miloud in de documentaire.

" We sloten ons aan bij het Franse leger. Ze stuurden ons naar Vietnam. Na twee volle jaren, vroegen we om terug te keren naar Marokko, maar tevergeefs. Toen de Fransen onze koning verbanden, veranderde onze mentaliteit. Ik gebruikte mijn wapen, doodde een Franse officier en rende weg. We bevonden ons aan de kant van de Vietnamezen,” zegt Ba Miloud.

De Marokkaanse oorlogsveteraan voegt eraan toe dat de Vietnamezen hen verwelkomden toen ze verklaarden dat Frankrijk hun koning had verbannen, en dat zij alleen God, Marokko en de koning kenden. "Ze behandelden ons goed en onze lonen waren hoger dan die van hen, " voegt Miloud toe.

Na een lange tijd in het buitenland, keerden sommige soldaten, zoals Ba Miloud, uiteindelijk terug naar Marokko in 1972 met hun Vietnamese vrouwen. Bij hun terugkeer kregen ze boerderijen in de regio van Sidi Yahya El Gharb, een stad in de provincie Kenitra, ongeveer 36 kilometer van Rabat.

In de documentaire zien we Oc, een Vietnamese vrouw die plaatselijk ook bekend staat als Fatima. Na de dood van haar Marokkaanse echtgenoot, runt zij zelfstandig de boerderij in Marokko. In het Marokkaans Arabisch spreekt zij haar werknemers aan.

Echter, drie families konden niet migreren naar Marokko en bleven achter in Vietnam. Hun vaders zijn overleden en hun moeders zijn niet in staat om de Marokkaanse afkomst van hun kinderen te bewijzen.

De tranen vloeien over haar wangen als Habiba, de dochter van een Marokkaanse soldaat die in Vietnam is gestrand, haar trieste verhaal vertelt in de documentaire. Ze vertelt over het ellendige leven van haar familie.

“Het leven was heel erg moeilijk. We hebben veel geleden,” zegt Habiba. Ze hoopt dat haar familie in Marokko of de Marokkaanse overheid hen wil helpen terug te keren naar haar vaders’ vaderland.

In de documentaire zien we verder Ali Ben Majid. Hij is de zoon van een voormalige Marokkaanse soldaat die besloten had in Vietnam te blijven. Hij spreekt nauwelijks Marokkaans Arabisch. Ali werkt hard in de theeteelt, dat is de belangrijkste bron van inkomsten voor zijn gezin. Een deel van deze inkomsten gaat naar de medische zorg voor zijn zoon.

De families in Vietnam hopen ooit herenigd te zullen worden met hun ooms en neven in Marokko. Het Koninkrijk is een land dat ze alleen kennen van herinneringen en verhalen die verteld werden door hun Marokkaanse vaders.

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Media

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 3552 keer
Beoordeel dit item
(7 stemmen)
Gepubliceerd in Video's
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 116 gasten en geen leden online

In Beeld