| Wie durft? |
| Geschreven door Saliha Bochhah | |||
|
Dit stuk gaat of wel heel veel zielen kwetsen of juist bevrijden. Ik geef dit van tevoren aan om straks niet verantwoordelijk te worden gesteld voor het geen je jezelf aandoet of anderen je aandoen. Voordat het zover is wil ik een aantal voorwaarden stellen waaraan je moet voldoen, zodat je dit stuk voorspoedig en zonder enige gevolgen tot je kunt nemen. Je hebt nodig; wilskracht, medeleven, ongelooflijk veel zelfvertrouwen, lef, gevoel voor humor, openheid en tot slot moet je geen broers of ouders hebben die graag Sherlok Holmes imiteren, wat betreft jouw doen en laten.
Dit stuk gaat of wel heel veel zielen kwetsen of juist bevrijden. Ik geef dit van tevoren aan om straks niet verantwoordelijk te worden gesteld voor het geen je jezelf aandoet of anderen je aandoen. Voordat het zover is wil ik een aantal voorwaarden stellen waaraan je moet voldoen, zodat je dit stuk voorspoedig en zonder enige gevolgen tot je kunt nemen. Je hebt nodig; wilskracht, medeleven, ongelooflijk veel zelfvertrouwen, lef, gevoel voor humor, openheid en tot slot moet je geen broers of ouders hebben die graag Sherlok Holmes imiteren, wat betreft jouw doen en laten. Voldoe je aan meer dan vijf van deze voorwaarden dan ben je gevrijwaard om verder te lezen. Is dit niet zo, dan neem je risico voor eigen leven. Maghreb-Online wil verder geen enkele aansprakelijkheid dragen. Als kleine kinderen hebben wij allemaal wel eens kattenkwaad uitgehaald of iets stouts gedaan. Daar ben je immers kind voor. Wat is er leuker dan belletje lellen en het winkelwagentje bij de buurvrouw weghalen. Waarna je met de gulden op zak de eerste beste snoepwinkel binnenstapt en geniet van al het lekkers, zoals je nog nooit genoten hebt. Wat is er leuker dan je ouders het bloed onder de nagels vandaan halen met allerlei irritante en vooral frustrerende handelingen. In de klas vooral niet naar de meester of juf luisteren, want voor je het weet ben je de nerd van de klas. Na schooltijd jat je nog een paar bloemen uit de tuin van een oud vrouwtje en verblijd je je moeder ermee, om de vier op je rapport goed te maken. Herkennen jullie dit ook van vroeger? Ik schaam me er in ieder geval niet voor dat ik aardig wat op mijn geweten heb. God zal mij deze 'slechte' daden vergeven. Ik was per slot van rekening nog een kind. Wanneer je echter ouder wordt, wordt dit 'onschuldige' kwaad je aangerekend. Het is immers niet fatsoenlijk om anderen van hun winkelwagentje te beroven. Voor belletje lellen riskeer je een paar jaar gevangenisstraf. In grote mensen taal ben je dan namelijk aan het stalken of schuldig van inbreuk op privacy. Van te veel naar anderen luisteren word je een softie en dat moeten je ook niet hebben als je de toekomst als een diehard tegemoet wil gaan. Je ouders het bloed naar het hoofd doen stijgen is te riskant. Aangezien de toename van huiselijk geweld, kunnen wij dat dus beter laten. Bovendien spelen normen en waarden in de grote mensen wereld nog altijd een hele belangrijke rol, ondanks dat deze normen en waarden bijna niet meer zichtbaar zijn. De problemen nemen naarmate je ouder wordt zelfs toe. Kattenkwaad neemt wanneer je ouder wordt zowel een andere vorm als een andere benaming aan. Wie gelovig is zal zich bij God berouwen en Hem om vergiffenis vragen. Mensen die niet gelovig zijn, zoeken hun heil elders (Jomanda). En mensen die het niks kunnen schelen, weten waarschijnlijk zelf niet wat ze gedaan hebben. Er zijn natuurlijk 'slechte' daden en Slechte daden. Ieder mens maakt wel eens een (grote) fout in zijn leven, jegens zichzelf of jegens een ander. Vaak is het moeilijk om daarvoor uit te komen. Ik weet van mezelf bijvoorbeeld dat ik me niet graag uitlaat over mijn slechte eigenschappen. Ik ga een ander al helemaal niet vertellen welke grote zonde ik heb begaan. Toch wil ik jullie de vraag stellen wat de grote fout in jullie leven is geweest en hoe jullie hiermee hebben leren leven? Welke rol speelde de Islam hierin? Of heb je een andere houvast gehad? Nietze en Sigmund hebben het al gezegd, maar ook ik ben van mening dat het goed is om over je gevoelens te praten. Het klinkt misschien heel therapeutisch. Maar ik denk dat een mens pas vrede met zichzelf kan hebben wanneer deze gevoelens van onvrede worden geuit. Je kunt uiteraard anoniem reageren op deze oproep. Het is aan jou omdat te bepalen. Saliha Bochhah
Markeer als favoriet
Bookmark
Email dit artikel
Hits: 1125 Commentaar (0)
![]() Schrijf commentaar
|
| De Profeet (s.a.a.w.s.) heeft gezegd: "De gelovige is vriendelijk en open. Wie het niet is, heeft niet het goede voor!" (Ahmed, Thabaraani en Al H'aakiem); |