METEN MET TWEE MATEN

Geschreven door Ali Eddaoudi

Homoseksualiteit is verderf, een ziekte die een gevaar is voor onze samenleving en als Nederlanders met zijn allen met hetzelfde geslacht in het huwelijksbootje zouden stappen, dan sterft de Nederlander uit. U zult - aangezien dit onderwerp de afgelopen twee weken uitgemolken is - wel weten waar ik naar toe wil. De Rotterdamse imam heeft (in hetzelfde televisieprogramma waarin ik ook een aandeel had) deze nogal ondoordachte en beledigende uitspraken gedaan zonder zich te realiseren dat hij daarmee tevens de positie van de ruim 600.000 moslims die in ons land wonen en werken flink in diskrediet zou brengen. Homoseksualiteit is verderf, een ziekte die een gevaar is voor onze samenleving en als Nederlanders met zijn allen met hetzelfde geslacht in het huwelijksbootje zouden stappen, dan sterft de Nederlander uit. U zult - aangezien dit onderwerp de afgelopen twee weken uitgemolken is - wel weten waar ik naar toe wil. De Rotterdamse imam heeft (in hetzelfde televisieprogramma waarin ik ook een aandeel had) deze nogal ondoordachte en beledigende uitspraken gedaan zonder zich te realiseren dat hij daarmee tevens de positie van de ruim 600.000 moslims die in ons land wonen en werken flink in diskrediet zou brengen. Het ontbreekt hem niet alleen aan kennis van de Nederlandse cultuur, maar wat mij betreft mag hij - op kosten van minister van Boxtel - ook een cursus emotionele intelligentie ondergaan. De imam had dit nooit zo mogen zeggen, maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik de hele commotie niet begrijp.

Allereerst wil ik beginnen met een vooroordeel dat menig Nederlander heeft ten aanzien van de positie van een imam. Vaak verwart men de priester en dominee (Wordt het niet weer eens tijd voor een kleine?) uit de jaren vijftig met ieder ander geestelijk voorganger. Er wordt te vaak uit gegaan van de christelijke traditie en ervaringen van mensen die het niet zo op de kerk gemunt hebben. De imam is een gerespecteerd persoon, maar woont dikwijls in een achterkamertje van een moskee, heeft totaal geen rechtspositie en kan ieder moment van de dag ontslagen worden. Het is niet voor niets dat er de afgelopen tien jaar honderden imams de revue zijn gepasseerd. Het is alsof wij jongeren alles klakkeloos overnemen en als een stel labiele randfiguren de hele dag naar een man zitten te luisteren die ons voorschrijft hoe wij met homos moeten omgaan. Ik zou willen dat er wat meer over dit soort zaken gesproken werd. Nederland ziet de islam als staatsvijand nummer één, maar vrijwel niemand durft daar voor uit te komen. Deze hele discussie heeft het hele integratieproces onderuitgehaald en inderdaad ben ik, zoals eerdere critici, bijna geneigd te zeggen dat wij op de vooravond van een multicultureel drama leven. De onderbuikgevoelens komen tijdens dit soort gebeurtenissen altijd naar boven borrelen en menig Nederlander scheert heel allochtonië over één kam. Nederlanders hebben een veel te positief zelfbeeld en zijn naar eigen zeggen zelfs te tolerant.

Mensen die hier al 40 jaar leven, werken en wonen zijn nog altijd gasten, jonge mensen die hier geboren en getogen zijn worden tot op de dag van vandaag Marokkaan, Turk of Antilliaan genoemd als zij een misstap maken en pas wanneer zij succesvol zijn, is men geïntegreerd en Nederlands. Waar blijft de waarde gelijkheid als wij elkaar continu bespieden, onderuit proberen te halen en vervolgens elkaar altijd weer op nationaliteit afrekenen? Integratie is een term die langzaam aan het verouderen is. Wij noemen het voor het gemak integratie, maar bedoelen in feite assimilatie. Wanneer alle taboes rondom de allochtonen doorbroken zijn, dan brengt men het woord assimilatie in en vrees ik het ergste. Wie is er eigenlijk bang, de Nederlander die door allochtone jongeren in de randstad wordt bedreigd, of de Turkse jonge vrouw die geschoold is en vanwege haar hoofddoek niet wordt aangenomen in een Zwolse rechtbank die voor gelijkheid staat? De Nederlandse moslimvrouw die dagelijks opmerkingen naar haar hoofd gesmeten krijgt en nooit een klacht indient omdat zij in volharding gelooft en het liever op een knappe wijze probeert te verdragen of een joodse man die voor de zoveelste keer met hakenkruizen en bekladde graven wordt geconfronteerd? Intolerant zijn wij allemaal wel eens, maar eerlijk, objectief, genuanceerd en toegeeflijk is helaas voor weinig mensen weggelegd.

Het is treurig om te zien hoe het Nederlands volk de afgelopen twee weken op de moslims in dit land reageert en angst bekruipt mij dan ook als ik maar even de televisie en radio aanzet of de kranten open sla. Bang zijn wij op zn tijd allemaal, maar er wordt gedaan alsof intolerantie iets is wat je alleen kunt importeren. Ik walg er dan ook van als ik een mediageil homo een aanklacht tegen de imam zie indienen. Dit soort mensen lossen niets op, maar zoeken juist de confrontatie op en gooien nog meer olie op het vuur. Ik ben meer voor het idee van H. Krol, de man van de gaykrant, die het gesprek met de imams aan wil gaan en juist het lef heeft om ondanks de beledigende taal die tegen hem is geuit te praten over verdraagzaamheid en de seksuele geaardheid van sommige Nederlanders. Laten wij alstublieft uitscheiden met elkaar te beschuldigen van allerlei misstappen en serieus praten over zaken waar we het echt over moeten hebben. Dat een imam die nauwelijks Nederlands spreekt iets doms heeft gezegd, mag nog niet betekenen dat we weer van voor af aan moeten beginnen. Dit moment mogen wij niet aangrijpen om al het ongenoegen over het asielbeleid te uiten en alle ander nevenonderwerpen uit de kast te halen om ons zo over de rug van anderen te profileren. De Hoop-Scheffer van het C.D.A is hier overigens het levende voorbeeld van. In een bekend televisieprogramma was hij zo oneerlijk dat ik mij mateloos ergerde aan zijn manier van doen. Zo vindt hij dat het homohuwelijk niet toegestaan had mogen worden en is hij de mening toegedaan dat het huwelijk bedoeld is om voor nageslacht te zorgen. Dit is dan misschien wat zorgvuldiger geformuleerd, maar in principe komt het erop neer dat hij exact dezelfde mening aanhangt als die van de Rotterdamse imam. Binnen het C.D.A. heerst de opvatting dat trouwen moet voor de voortplanting en als mannen (geldt uiteraard ook voor de vrouwen) met het eigen geslacht trouwen dan is er dus geen voortplanting meer mogelijk. Hij staat toe dat een hetero echtpaar trouwt en ontzegt de homoseksueel datzelfde recht en vindt het zelf geen discriminatie. Knap staaltje werk van deze christen-democraat die in diezelfde uitzending de imam scherp veroordeelde. De islam verbiedt net zoals de andere monotheïstische godsdiensten iedere vorm van homoseksualiteit, maar de homofiele mens zelf is iets heel anders. Wij dienen onderscheid te maken tussen deze twee termen die vaak ook door elkaar heen worden gebruikt. De islam verbiedt daarnaast ook iedere vorm van anale seks; dus ook in een hetero relatie. De daad is volgens de islam iets smerigs, maar de mens dien je ten alle tijde in vrijheid te laten zodat diegene zijn of haar keuzes zelf kan maken. Dat moslims nog veel problemen hebben met dit soort onderwerpen, die in huiselijke kringen overigens nooit besproken worden, is logisch en moet ons niet wereldvreemd lijken. In onze samenleving is homoseksualiteit nog lang niet helemaal geaccepteerd. Het zijn ook niet alleen christenen of moslims die homoseksualiteit afkeuren. Vraag een rabbijn, een gemiddeld atheïst en ook zij zullen er vaak niet anders over denken. Daarbij neemt Nederland een uitzonderlijke positie in de hele wereld in met het toestaan van het homohuwelijk Wij doen alsof in onze cultuur alles bespreekbaar is. Nederlanders kennen ook genoeg taboes en zijn zelf ook volop aan het worstelen met allerlei ethische dilemmas en vraagstukken.

Ik maak me zorgen om de beeldvorming ten aanzien van de islam die de laatste jaren steeds vaker in opspraak lijkt te zijn. Het vaak gekleurde nieuws zorgt ervoor dat steeds meer moslimjongeren zich beledigd en aangesproken voelen en dit werkt de integratie alleen maar tegen. Hoe negatiever de publiciteit over deze groep hoe meer verzet wij kunnen verwachten. De berichtgevingen over bijvoorbeeld de Marokkanen in Nederland zijn slecht en in veel gevallen zeer ongenuanceerd. Men is heel selectief waarheidsgetrouw en de media verzuimt veelvuldig haar morele plicht om objectief nieuws te brengen. De meeste uitzendingen leveren geen enkele positieve bijdrage en zetten zelfs aan tot haat. De imam of één of andere kwakzalver is daar niets bij. De pers gaat heel systematisch te werk en voorzien (misschien niet altijd opzettelijk) dagelijks met hun invloedrijke programmas de Nederlandse huiskamers van de meest slechte en vooral eenzijdige informatie. Het is typisch Hollands, erg geraffineerd en net niet aantoonbaar. De Marokkanen of Turken zijn zo ver nog niet en gooien zonder erbij na te denken alles er uit.

Nederland meet met twee maten. Rechts-extreem mag demonstreren en de imam mag niet vinden dat homoseksualiteit een ziekte is en een bedreiging vormt voor de samenleving. Er mogen wel anti-islamitische boeken geschreven worden, maar doe je dit met het jodendom dat ben je een antisemiet. Over gehandicapten mag je wel de meest harde moppen vertellen en doe je dit over allochtonen dan krijg je een aanklacht aan je broek. Je zou bijna kunnen zeggen dat Politiek Correct Gedrag door Nederlanders is uitgevonden. Als wij het zelf al nauwelijks kunnen bevatten, dan kunnen wij toch niet van een gemiddelde imam (die nogmaals veel te veel overschat wordt) verwachten dat hij dit allemaal nog kan volgen. Wij zeggen op 4 mei massaal nee tegen de jodenvervolging, maar zouden dit (als de situatie ernaar zou zijn) zo weer met een ander bevolkingsgroep laten gebeuren. Dit is heus geen pleidooi voor mijn medegelovigen; integendeel ik zal de laatste zijn die hier een zielig verhaal zou willen ophangen. De samenleving waarin wij leven doet op dit moment helaas te weinig recht aan de begrippen waar zij zo te koop mee lopen en dat reduceert het product dat zij op aantrekkelijke wijze de buitenwereld aanbieden tot gebakken lucht. Tot slot wil ik eindigen met de volgende vragen: wat als Prins Willem Alexander niet met Máxima maar met Max thuis was gekomen? Hoe waren dan de reacties of liever gezegd wat zouden de gevolgen zijn geweest en tolereert het koninklijke huis (wat symbool staat voor het Nederlands volk) homoseksualiteit binnen de familie?

Ali Eddaoudi (publicist)

Markeer als favoriet

Bookmark

Email dit artikel

Commentaar (0) Add Comment

RSS feed Commentaar

Schrijf commentaar

< Vorige		Volgende >

Login

Polls

Onze diensten

Hoofdmenu

Gebedstijden

Chat

Nieuws

Hadith